Góra Grodzisko - fortyfikacje ziemno - drewniane, możliwe do odnalezienia na płaskowyżu na szczycie wzgórza.
System basztowy – średniowieczne i późniejsze mury klasztorne i baszty z kamienia wapiennego i cegły. Najlepiej zachowana część znajduje się od południa przy ul. Browarnianej. Mamy tutaj do czynienia z umocnieniami podobnymi do wielu zamków Jury Krakowsko-Częstochowskiej, która właśnie tutaj ma swój początek.
System bastionowy – strome ziemne nasypy z czasów konfederackich oraz wcześniejszych. Znajdują się od północny wzdłuż alei lipowej prowadzącej do Opactwa. Za kapliczką jest wyraźnie widoczny wystający poza linię skarpy nasyp ziemny. Z kolei tuż przy bramie klasztornej po prawej stronie znajduje się tzw. barkan – obecnie wysypana żwirem i ogrodzona słupkami płaska powierzchnia górująca nad doliną Wisły. Wystarczy spojrzeć na nienaturalnie strome ściany tego ziemnego nasypu, aby zobaczyć, że jest to starannie zaplanowany obiekt inżynieryjny.
Forty na wzgórzach Winnica i Szpitalka – znajdują się na wzgórzach po przeciwnych stronach ul. Benedyktyńskiej. Są to dość słabo zachowane fortyfikacje polowe w formie nasypów ziemnych, z których prowadzony był ostrzał artyleryjski traktu prowadzącego do klasztoru.
Fortyfikacje w Podgórkach Tynieckich - najstarsze dzieła systemu fortowego na ziemiach polskich. Prace zostały przerwane po rozbiorze Polski, kiedy okoliczne tereny w całości znalazły się pod władaniem Austriaków i nie było już potrzeby umacniania samego Tyńca.
Okopy z czasów II Wojny Światowej – Na okolicznych wzgórzach znajdziemy także ślady zupełnie współczesnych umocnień. Są to okopy z czasów II wojny światowej, ponieważ również i wtedy Tyniec był świadkiem działań wojennych. Pod koniec wojny z Piekar prowadzono ostrzał Tyńca, w którym schronili się wycofujący Niemcy. Podczas tych wydarzeń znacznie ucierpiały mury obronne i sam klasztor od strony Wisły.